Szkolne Zespoły Mediacji i Interwencji
We wszystkich szkołach, w których program był realizowany, powstały Szkolne Zespoły Mediacji i Interwencji – grupy zadaniowe złożone z przeszkolonych wcześniej w programie uczniów, nauczycieli i studentów – wolontariuszy, podejmujące samodzielne działania zapobiegające przemocy i innym zachowaniom ryzykownym w społecznościach szkolnych, animujące procedury adaptacyjnego rozwiązywania konfliktów zarówno rówieśniczych wśród uczniów jak i między młodzieżą a nauczycielami. Praca Zespołów jest kontynuowana po zakończeniu Programu – co stanowi trwałe uruchomienie potencjału środowisk szkolnych.
W sumie powołano 35 Szkolnych Zespołów Mediacji i Interwencji w Bielsku Białej, Bydgoszczy, Gdańsku, Krakowie, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu. W pracach Zespołów uczestniczyło 131 osób z 35 szkół (145 przeszkolonych młodzieżowych mediatorów, 64 nauczycieli spośród przeszkolonych 129 nauczycieli, 62 przeszkolonych studentów – wolontariuszy). W ramach opieki superwizyjnej pracownicy Fundacji przeprowadzili z każdym Zespołem 2 sesje superwizyjne.
Planowanym rezultatem programu było trwałe zmniejszenie narastającego problemu przemocy w szkołach, dzięki zmianie postaw młodzieży wobec agresji na skutek uczestnictwa w Programie oraz na skutek działań Szkolnych Zespołów Mediacji i Interwencji, zahamowanie rozmiarów picia alkoholu i eksperymentowania z narkotykami, ograniczenie – dzięki współpracy Zespołów z całą społecznością szkolną oraz z policją i strażą miejską – handlu narkotykami w szkołach i ich pobliżu. Ten rezultat będzie możliwy do zmierzenia po kilku miesiącach od zakończenia Programu, ponieważ zainicjowane procesy muszą rozwinąć się, dopiero po jakimś czasie wypracowane i wdrożone procedury wywrą wpływ na postawy społeczności szkolnej (efekt odroczony w czasie).
Planowane zwiększenie – dzięki realizacji Programu i działaniom Szkolnych Zespołów Mediacji i Interwencji – dostępu wychowawców i opiekunów do informacji na temat nieprawidłowości i zjawisk patologicznych występujących w społeczności szkolnej, eliminacja tzw. zmowy milczenia to także procesy wymagające czasu i ich pomiar będzie możliwy po kilku miesiącach od zakończenia oddziaływań. Podobnie – pomiar wzrostu integracji środowiska szkolnego, otwartości w komunikacji i intensyfikacja współpracy zadaniowej między uczniami a ciałem pedagogicznym.
Zespoły Fundacji wspierały rozwój współpracy międzyszkolnej na bazie kontaktów nawiązanych przez nauczycieli, młodzieżowych mediatorów i wolontariuszy w trakcie warsztatów szkoleniowych i wymiany informacji dotyczących działania Szkolnych Zespołów Mediacji i Interwencji – np. w Bielsku Białej odbyły się 2 spotkania z udziałem wszystkich pięciu Zespołów, prowadzone przez pracowników Fundacji, w Krakowie odbyło się (do momentu zakończenia programu) jedno takie spotkanie.
W 2009 roku planowana jest samodzielna aktywność Szkolnych Zespołów, dotycząca animacji i zacieśnienia współpracy między reprezentantami różnych instytucji działających na rzecz społeczności lokalnej (dzięki współpracy Szkolnych Zespołów Mediacji i Interwencji z reprezentantami organizacji pozarządowych, straży miejskiej, policji i innych instytucji).
Sprawozdania trenerów Fundacji z sesji superwizyjnych prowadzonych dla Szkolnych Zespołów Mediacji i Interwencji pokazują, że Zespoły opracowały plany działania i podjęły zadania w obszarze przeciwdziałania przemocy i innym zjawiskom z zakresu patologii społecznej w środowisku szkolnym.